هدف: در پژوهش حاضر، بینش شناختی بیماران روانی در ابعاد چندگانه سنجیده شده است. روش: نمونه این مطالعه را بیمارانی تشکیل داده اند که بر اساس معیارهای DSM-IV تشخیص اسکیزوفرنیا، اسکیزوافکتیو، اختلال دو قطبی، اختلال افسردگی اساسی با سیمایه روان پریشانه یا اختلال افسردگی اساسی بدون سیمایه روان پریشانه را دریافت کرده بودند. سنجش به وسیله مقیاس سنجش کلی (GAS) و مقیاس آگاهی از بیماری روانی (SUMD) صورت گرفته است. یافته ها: نتایج نشانگر این است که بینش ضعیف، ویژگی رایج اسکیزوفرنیا می باشد و نقایص خود آگاهی در بیماران دچار اسکیزوفرنیا شدید و فراگیر است. بیماران دچار اسکیزوفرنیا در مقایسه با دیگر گروه ها کارکرد ضعیفی نشان دادند. نتیجه گیری: نتایج پژوهش حاضر با یافته های پژوهش های دیگری که نقایص خودآگاهی را پیامد نقایص عصب - روان شناختی می دانند، همسوست.

مقدمه : دو اختلال اسکیزوفرنی و اسکیزوافکتیو از جمله اختلالات مزمن روانپزشکی می باشند که نسبت زیادی از تخت های بیمارستانی را به خود اختصاص می دهند و از جمله مشکلات رایج این بیماران افت توانایی های شناختی است. در این پژوهش به بررسی و مقایسه نارسایی های شناختی ناشی از این دو اختلال پرداخته شده است. مواد و روش کار: این بررسی یک مطالعه توصیفی – تحلیلی می باشد که بر روی 309 نفر بیمارمرد بستری در بیمارستان روانپزشکی ابن سینای مشهد انجام شده است و از بین بیماران 195 نفر مبتلا به اختلال اسکیزوفرنی نوع پارانوئید و 114 نفر مبتلا به اختلال اسکیزوافکتیو نوع دوقطبی بوده اند. برای همه این بیماران آزمون معاینه مختصر روانی (MMSE) انجام شد و از آزمون های آماری به جهت تحلیل مقایسه ای نتایج بدست آمده در 6 حوزه عملکردی استفاده شد. یافته ها: نتایج بدست آمده مبین آسیب شناختی بیشتر در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی پارانوئید بود که بیشترین ناتوانی به بخش مهارت های کلامی و حرکتی اختصاص داشت.نتیجه گیری: مهارت های کلامی و حرکتی در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی شدیدا تخریب می شود لذا در روند درمان توجه ویژه به این بخش از نارسایی های شناختی ضرورت دارد. حال آنکه بیماران مبتلا به اختلال اسکیزوافکتیو گرچه از تخریب مشخصی در حیطه توجه و محاسبه رنج می برند در مقایسه با بیماران اسکیزوفرن وضعیت شناختی مطلوب تری دارند. شاید این تفاوت تاییدی بر تفاوت سبب شناختی این دو اختلال باشد.

مقدمه: اسینتوباکتر بومانی از مهمترین پاتوژن های بیمارستانی واکتسابی از جامعه می باشد که دربرابر بسیاری از آنتی بیوتیک ها مقاوم است. سیستم های توکسین-آنتی توکسین، سیستم های نظارتی نگهدارنده در باکتری ها هستند و به عنوان اهداف جدیدی برای درمان های ضد میکروبی درنظرگرفته شده اند. شیوع و رونویسی از این سیستم ها در ایزوله های بالینی هنوز ناشناخته است. هدف از این مطالعه ارزیابی سیستم توکسین-آنتی توکسین (mazEF، relBE و higBA) در اسینتوباکتر بومانی با مقاومت چنددارویی جدا شده از نمونه های بالینی است. مواد و روش ها: درمطالعه60 ایزوله از گونه های اسینتوباکتر از 255 نمونه بالینی جمع آوری شد. شناسایی اسینتوباکتر بومانی توسط تست های بیوشیمیایی اکسیداز، سیترات، SIM و TSI صورت گرفت. آزمون حساسیت ضد میکروبی با روش انتشاردیسک و روش PCR برای شناسایی ژن های سیستم توکسین-آنتی توکسین (mazEF، relBE و higBA) انجام شد. یافته ها: بیشترین مقاومت به آمپی سیلین (3/98 درصد) و کمترین مقاومت به کولیستین (35 درصد) بود. مقاومت بیش از90٪,در 12 آنتی بیوتیک از 15 آنتی بیوتیک مورد مطالعه مشاهده شد و از60 ایزوله، 34/98٪,نسبت به بیش از 8 آنتی بیوتیک مقاوم بودند و فقط یک نمونه به همه حساس بود. نسخه های mazEF، higBA و relBE تقریبا در نیمی از ایزوله های اسینتوباکتر بومانی مورد مطالعه وجود داشت. در همه نمونه ها، بیش از 80٪,ایزوله ها حاوی هر یک از ژنهای mazEF، higBA و relBE نسبت به آنتی بیوتیک های آزمایش شده مقاوم بودند(به استثنای کولیستین که تقریبا 40٪,بود). فراوانی ژن هایmazEF، higBA و relBE به ترتیب 24 (40 ٪, )، 32 (53. 33 ٪, )، 35 (53. 33 ٪, ) بود. 6 ایزوله (10 ٪, ) برای هر سه ژن منفی بود. نتیجه گیری: مقاومت آنتی بیوتیکی چشمگیری در بین ایزوله های مورد بررسی دیده شد. بر اساس وجود سیستم های TA در نیمی از ایزوله های اسینتوباکتر بومانی این سیستم ها می توانند به عنوان یک هدف جدید برای درمان ضد میکروبی استفاده شوند.

مقدمه: Methicillin-Resistant Staphylococcus aureus (MRSA) موجب عفونت های متعددی در افراد مستعد می شود و با توجه به مقاومت آن به آنتی بیوتیک ها، عوارض و مرگ و میر بالایی ایجاد می کند. این مطالعه با هدف بررسی اثر ادجوانتی نانوذرات سلنیوم (SeNPs) برای تولید واکسنی موثر برای پیشگیری و کاهش عوارض MRSAانجام شد. روش ها: در ساخت واکسن، از پروتیین اتولیزین نوترکیب که به وسیله ی IPTG بیان و با استفاده از Ni-NTA کروماتوگرافی تخلیص شد، استفاده گردید. برای افزایش اثربخشی واکسن از ادجوانت SeNps تولید شده به روش سنتتیک و بیوژنیک، در کنار ادجوانت آلوم استفاده و چهار گروه از موش های Balb/c به صورت زیرجلدی در سه دوز مورد تلقیح قرار گرفتند. میزان IgG کل، IgG1 و IgG2a با الایزا بررسی شد. همچنین موش های مورد آزمایش با دوز 5×108cfu مورد چالش باکتریایی قرار گرفته و میزان بقاء آن ها در مدت 30 روز تعیین شد. یافته ها: IgG کل در گروه دریافت کننده ی اتولیزین نوترکیب و نانوسلنیوم سنتتیک و گروه دریافت کننده ی اتولیزین نوترکیب و نانوسلنیوم بیوژنیک بالاتر از گروه شاهد بود. IgG1 و IgG2a در دو گروه اشاره شده نسبت به گروه شاهد افزایش نشان داد. همچنین میزان بقاء موش های ایمن شده پس از چالش باکتریایی بالاتر از گروه شاهد بود. نتیجه گیری: نتایج نشان داد نانوسلنیوم سنتتیک و بیوژنیک به عنوان ادجوانت کمکی همراه با پروتیین اتولیزین نوترکیب، موجب ارتقاء ایمنی همورال در مقابله با MRSA می شود.

مقدمه: اختلالات روانی به دلیل فقدان نقایص جسمی به سختی تشخیص داده می شوند. این مشکل وقتی تشدید می شود که دو اختلال دارای نشانه ها و علایم بسیار شبیه به هم باشند. هدف از مطالعه حاضر، مقایسه شیوه خاطره نگاری بیماران مبتلا به اختلالات اسکیزوفرنی، اسکیزوافکتیو و دوقطبی می باشد.روش کار: این پژوهش، پس رویدادی از نوع مورد-شاهدی بود که با روش خاطره نگاری بر روی 60 بیمار مبتلا به اختلالات اسکیزوفرنی، اسکیزوافکتیو و دوقطبی بستری در بیمارستان های فاطمی و ایثار اردبیل در سال 1387 که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند، انجام شد. ابزار تحقیق شامل پرسش نامه مصاحبه بالینی، روش خاطره نگاری و پرسش نامه علایم مثبت و منفی (PANSS) بود. از روش تحلیل واریانس برای تحلیل داده ها استفاده شد.یافته ها: میانگین سنی افراد مورد مطالعه 68.07±10.36 سال بود. تفاوتی از نظر میزان تحصیلات، وضعیت ازدواج، شغل و سن وجود نداشت اما تفاوت بین گروه ها از نظر تعداد روزهای بستری، معنی دار بود (p<0.001). خاطرات بیماران دوقطبی از تنوع بیشتری نسبت به دو گروه دیگر (اسکیزوافکتیو واسکیزوفرنی) برخوردار بود که از لحاظ آماری نیز معنی دار بود (p<0.001). بیماران اسکیزوفرنی نسبت به دو گروه دیگر از میزان بی نظمی نوشتاری بیشتر و از لحاظ میانگین تعداد کلمات عاطفی و هیجانی از مقدار کمتری برخوردار بودند که هر دو مورد از لحاظ آماری معنی دار بود (p<0.001، p<0.001).نتیجه گیری: بر اساس نتایج، میانگین تعداد خاطرات و کلمات عاطفی و هیجانی در بیماران اسکیزوفرنی کمتر از بیماران اسکیزوافکتیو و دوقطبی می باشد و در بیماران اسکیزوافکتیو نیز کمتر از دوقطبی می باشد. هم چنین از لحاظ نحوه نگارش، بیماران اسکیزوفرنی در مقایسه با بیماران اسکیزوافکتیو و دوقطبی، بی نظمی نوشتاری بیشتری داشته و این بی نظمی در بیماران اسکیزوافکتیو نیز بیشتر از بیماران دوقطبی بود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.